fbpx

Blog: Over touwtrekken en roeien

Onze werkstructuren veranderen constant. Waar afdelingen met afgebakende taken overgegaan zijn in processen die een gewenste ‘output’ hadden, gaan we nu over naar zelfsturende teams met vooraf gedefinieerde ‘sprints’. Daar waar we voorheen afdelingsmanagers en procesmanagers hadden, hebben we nu scrum masters en product owners. De consequentie van deze verandering is dat we anders met elkaar moeten gaan samenwerken.

Door: Edwin Siebrasse

In elk project wordt er gewerkt met groepen die samengesteld zijn uit individuen. Steeds meer wordt van een groep verwacht om zichzelf te organiseren en op meerdere vlakken te opereren. Deze dynamiek is niet nieuw maar is wel continu in beweging. Het onderwerp groepsdynamiek is de laatste honderd jaar namelijk al uitgebreid onderzocht en beschreven. Je zou dus kunnen verwachten dat we het zo langzamerhand wel weten en kunnen. En deels is dat ook wel zo. Er zijn genoeg voorbeelden van hele succesvolle bedrijven die met zelfsturende teams werken. Maar is jouw team succesvol? En ben jij altijd effectief in een groep?

Is de groep effectiever dan het individu?

Er is onderzoek gedaan naar een groep mensen die aan een touw trokken. Het bleek dat ze minder hard trokken in de groep dan wanneer ze alleen waren. De uitleg daarvoor was het ontbreken van de zichtbaarheid van hun prestatie voor de anderen. Het standpunt is dat de motivatie zakt als de prestatie minder zichtbaar is. En voor diegenen die hier geen last van hebben geldt dat hun motivatie ook zakt op het moment dat ze merken dat de groepsprestatie achteruit gaat. Herkenbaar?

Maar een groep kan ook juist de andere kant op gaan. Dat is aangetoond in een onderzoek naar een groep roeiers. Die roeiden individueel minder hard dan in groepsverband. De verklaring daarvoor was dat de individuen zich gingen meten met de betere teamleden, of dat ze zich onmisbaar gingen voelen en daardoor beter hun best gingen doen. Onderzoekers zouden geen onderzoekers zijn als ze geen test zouden doen waarbij de deelnemers elkaar niet zien. En ja, dan treedt hetzelfde effect op, alhoewel minder groot als wanneer de deelnemers elkaar wel zien.

Ondanks dat beide onderzoeken andere uitkomsten laten zien hebben ze een overeenkomst. We worden beïnvloed door wat we denken wat anderen van onze prestaties vinden. Daar ligt voor ons ook de kans om met een zelfsturend team een project succesvol af te ronden.

Hoe gaan we nu anders met elkaar werken?

We hebben geen leidinggevende meer die ons vertelt wat we wel of niet moeten doen en teambuilding sessies voor ons organiseert. We hebben geen proces meer dat we blind kunnen volgen. We moeten het zelf doen!

Nadat ik beide onderzoeken gelezen had en mijn eigen ervaringen door die bril bekeken heb, kwam ik tot de volgende stelling: “In relatie tot het Resultaat van de Groep telt vooral wat de ander motiveert.” Wat een ander presteert wordt beïnvloed door hoe hij/zij denkt dat ik denk over zijn/haar prestaties. En dat beïnvloedt weer de motivatie. Dus als ik weet wat de andere motiveert, zonder oordeel over de prestaties, dan kan ik aanhaken op de behoefte die de motivatie stimuleert.

Bij ResultaatGroep gaat het om de Kracht van Samen. Samen met de klant de beste oplossing bedenken, uitwerken en implementeren. Samen doelen stellen, de juiste route kiezen en bijsturen waar nodig. Dat klinkt natuurlijk heel mooi, maar in de afgelopen drie jaar heb ik mogen ervaren dat het ook daadwerkelijk zo is. Onlangs vroeg iemand me daar een voorbeeld van te geven. Dat vond ik toch wel lastig, omdat we elke dag ons werk doen en er niet bij stilstaan dat we dat doen met de Kracht van Samen. Eén zo’n voorbeeld is dat we onlangs een stuk voor op de website met 5 mensen binnen 24 uur hebben geschreven. Ik denk dat dit mogelijk was omdat we elkaar weten te motiveren.

Mocht dit verhaal je inspireren, wil je meer weten of gewoon eens van gedachte willen wisselen? Neem gerust contact met ons op.